Sayuri ;3

Wiem, strasznie długo nie pisałam. Gomeeeeeen! ;_; Mam nadzieję, że pysio Taemina wam to wynagrodzi. <3
Właściwie to miałam zamiaru już nie wracać ale coś mnie nagle naszło. Doszłam do wniosku, że czuję jakąś taką pustkę bez pisania bloga, komentowania Waszych wpisów. Stęskniłam się po prostu! xD Oczywiście dalej mam fioła na punkcie j-rocka, japońskiej mody, kultury, chociaż ostatnio odbiło mi też na punkcie Korei Płd. ;> Tak więc postaram się pisać jak najczęściej, czy to o Azji czy po prostu o codziennym życiu. Mam nadzieję, że dalej będzie mi to sprawiało taką frajdę. :3

Tak więc do następnej notki! ;)

[*]
Do jasnej cholery, czemu ja się dowiedziałam tego dopiero teraz? Jak to przeczytałam miałam ciemność przed oczami. Czemu umiera tylu wartościowych ludzi podczas gdy jest tylu pasożytów, przestępców, świni i nie wiem co jeszcze. A jeśli ktoś nie wie o czym mowa:

"Versailles ogłosili na swojej oficjalnej stronie, iż dziś, 9 sierpnia ich basista Jasmine You zmarł. Muzyk niedawno ogłosił, że zrobi sobie przerwę w działalności ze względu na swoje zdrowie, zaś zespół będzie kontynuował nagrywanie nowego albumu bez niego.

Zespół poinformował, że ujawnią więcej szczegółów dotyczących śmierci Jasmine You, gdy tylko uzyskają pozwolenie od jego rodziny. Grupa postanowiła przełożyć wszelkie plany na czas nieokreślony."
źródło: http://www.jame-world.com/pl

Rest in peace, Sweet Prince.

Już jakiś czas temu, gdy przekopywałam lastfm zauważyłam duet stylizowane na gothic lolity. Przesłuchałam kilku piosenek. Pierwsze skojarzenie - Kanon Wakeshima. Podobny, słodki głosik wokalistki i podkład muzyczny kojarzący się z muzyką klasyczną. Ale jednak muzyka Asriel wydaję się być trochę mroczniejsza i bardziej rockowa a w niektórych piosenkach słychać tradycyjną muzykę japońską. Po ściągnięciu albumu Unveil byłam już kompletnie zauroczona tym duetem. ^^ Składa się on z kompozytora Kurose.Keisuke oraz wokalistki i autorki tekstów KOKOMI. Ich piosenki często służą jako endingi/openingi do anime.



PS. Przepraszam, że długo nie pisałam. Zabrakło mi weny i jakoś tak nie miałam specjalnie nastroju na pisanie notek ;_; Nie byłam na Diru i nie jadę na Despy T_T' *ryyyk*
PS 2. Przepraszam jeszcze, że ta notka jest zrobiona tak na odpierdziel ale nie wiedziałam co mam jeszcze pisać xD

Uru-chan gozaru hade, hai hai hai hai hai, Uru-chan gozaru hade, hai hai hai hai hai hai...

Sto lat sto lat sto lat sto lat niechaj żyje nam,
Sto lat sto lat sto lat sto lat niechaj żyje nam,
Niech mu gwiazda pomyślności,
nigdy nie zagaśnie, nigdy nie zagaśnie,
a kto z nami nie wypije niech się pod stół skryje,
a kto z nami nie wypije niech się pod stół skryje.
(ostatnie dwa wersy najbardziej pasują do Uru xD pijaczyna ^^')

No to tak: Pan Uruś (powszechnie znany jako Uruha, ale ja tej ksywy nie używam, bo mam skojarzenia) dziś kończy 28 lat (żesz w mordę, ale dużo ;.;).
Tak więc życzę mu aby:
-dalej tak świetnie grał na gitarze
-częściej robił miny 'na kaczuszkę'
-dokuczał Kai'owi, bo to zabawne :D
-nie farbował więcej włosów na szary, blond z brązem czy jakiś kosmiczny kolor, tylko pozostał przy jasnym brązie, który ma teraz!
-jeszcze kiedyś zaśpiewał 'Linda Linda' XDDD -click-
-dostał od fanów mnóstwo butelek likieru, sake i co on tam jeszcze lubi. Ale oczywiście bez przesady z tym piciem :D
-został mistrzem Pokemon!

No i jeszcze wiele ważnych lub mniej ważnych rzeczy o których zapomniałam xD Jeszcze raz: Otanjou-bi Omedetou Gozaimasu!

(film nie został wykonany przeze mnie jak coś x])

Po raz kolejny opisuję film. Po raz kolejny jest to japoński wyciskacz łez. No ale ja już nic nie poradzę, że mam słabość do takich filmów ^^

"Dear Friends" to film na podstawie mangi autorstwa "Yoshi". Opowiada o 17-letniej Rinie Takahashi (Keiko Kitagawa). Rina jest piękna, ale tylko na zewnątrz. Nie chodzi do szkoły, ciągle imprezuje, oprócz tego jest arogancka i pusta. Uważa, że przyjaciele są jedynie po to, by ich wykorzystywać. Pewnego dnia zostaje hospitalizowana a lekarze diagnozują u niej raka. Dziewczyna dostaję szansę, by się zmienić, gdy spotyka w szpitalu małą Kanae oraz gdy odwiedza ją dawna przyjaciółka Maki (Yuika Motokariya).

Fabuła filmu jest przepiękna a jak ktoś kocha łzawe dramaty, Dear Friends to absolutny MUST SEE :) Załączam Keiko Kitagawę do grona ulubionych aktorek a do filmu wrócę pewnie jeszcze nieraz. Może on wywoływać małego doła ale nakłania do przemyśleń i niesie za sobą pewne przesłanie. Polecam wszystkim ^^


Warto jeszcze wspomnieć o piosence znajdującej się na ścieżce dźwiękowej do filmu. Nosi ona ten sam tytuł co film, a wykonywana jest przez zespół SOULHEAD.

Jeśli kogoś zainteresowała ta krótka recenzja zapraszam do oglądania filmu z angielskimi napisami na youtubie.
Części: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 (KONIEC)

O żesz w mordę. Japonia to chyba najbardziej kreatywny kraj na świecie. Żal mi serce ściska kiedy porównuję cudowne ciuchy młodych Japonek z moimi... *kiwa się w kącie*
Natknęłam się na najnowszy numer FRUiTS. Kyah, zaraz po Kerze to chyba mój ulubiony j-magazyn. ^-^ Gdy tak patrzę na te stroje, jeeeeeej! *mega-zazdrość*
W tym magazynie można znaleźć wszystko. Retro, lolita, punk czy hippie. Czasami wszystko naraz. Dla kogoś, kto po raz pierwszy widzi takie cuda, dopiero po dłuższym przyglądaniu się jest w stanie zauważyć jak dużo pracy, kreatywności i wyobraźni wymaga taki strój. Po prostu cud, miód i orzeszki. <3

*chlip chlip*
Jejciu, jak ja ryczałam T_T Naprawdę piękna historia o miłości, która nie skończyła się szczęśliwie. (nie, żebym ja tu spoilerowała bez ostrzeżenia ale to dla waszego dobra, żebyście podczas oglądania nie spodziewali się happy endu, bo wysiądziecie psychicznie ;__;)
Nie wiem jak opisać ten film, by nie zdradzać zbyt dużo szczegółów. Opowiada on o 17-letniej Mice Taharze, której dzięki serii niecodziennych przypadków udaje się odnaleźć prawdziwą miłość.
Naprawdę spodobała mi się obsada. Bardzo lubię Yui Aragaki, jest utalentowana i strasznie sympatyczna ^^ Także świetnie spisał się Miura Haruma. Mimo młodego wieku naprawdę świetnie gra, chociaż o wiele bardziej podoba mi się w naturalnym kolorze włosów ;]
Film jest po prostu piękny, zapamiętam go na długo. Ciągle mam przed oczami niektóre sceny. Jest to jeden z najlepszych filmów jakie udało mi się obejrzeć, gorąco polecam!

CHCE NA DIRU! CHCE NA DIRU! CHCE NA DIRU!

I jeszcze jedno, prawie bym zapomniała: CHCE NA DIRU!

Dobrze, kończę z tymi tekstami psycho-fanki i zacznę pisać yyyy... po ludzku:
Otóż 24 czerwca do Warszawy przyjeżdżają... DIR EN GREY! Muszę tam być! Muszę, muszę, muszę, muszę, muszę, muszę, muszę, muszę, muszę, muszę, muszę!
O, zapomniałam, że miałam się uspokoić XD
Niestety, ma się ten "kawałek" do Wa-wy i pozostaje jeszcze kwestia przekonania rodziców... Ehh, może zamiast fotki DEG pokazać im jakieś zdjęcie Morning Musume? Znając ich, powiedzą, że DEG to sataniści T______T
Chcę na Diru! Tak cholernie chcę ich zobaczyć na żywo ;_; Co prawda nie ma tam za bardzo na kogo się pogapić (zaraz zaatakują mnie fanki Kyo :D) ale jak tam nie pojadę to to to to to, nie wiem no =(
Na razie rodzice marudzą. Obwieszę sobie cały pokój ich plakatami, będę puszczać na fula Mazohyst of Decadence i będę gadała tylko o nich! Myślicie, że to coś da? Ja tam muszę być!!!!!!!


PS. Wolałabym żeby przyjechali The GazettE. Porwałabym Kai'a i Reitę :D
PS 2. Miyavi też mógłby przyjechać. Oczywiście bez swojej... żony T.T Jeszcze do mnie nie dotarło, że on ma... żonę! I, że będzie... ojcem! JEZUJEZUJEZUJEZU...
PS 3. Chcę zobaczyć Miyaviego Juniora! *_________*
PS 4. Chyba zaczynam odbiegać od tematu... XD
PS 5. Nigdy nie piszcie notki, kiedy macie schizę, bo wyjdzie wam coś takiego jak mi :DD

Żeby najtrafniej określić to, o czym mam zamiar napisać przytoczę tu tekst ojca Nany Komatsu (bohaterki anime NANA dla niewiedzących xD) wypowiedziany do jej yamambo-siostry:
"-Coś ty powiedziała, dziewczyno z buszu?" oO'

Styl Ganguro powstał ok. 2000 roku w Shibuyi. Charakteryzuje się tym, że jest absolutnym przeciwieństwem kanonu piękna panującego w Japonii. Zamiast kruczoczarnych włosów - rdzawobrązowe lub blond, zamiast mlecznobiałej karnacji - przypieczona na solarium skóra koloru pomarańczy, zamiast krwistoczerwonych ust - białe, kontrastujące z karnacją. Ubrania typowe dla ganguro to:
-super-krótka spódniczka
-neonowe kolory
-buty na koturnie
-biżuteria, a raczej jej nadmiar (chyba chodzi o to, by przypominać bożonarodzeniową choinkę, tyle, że nie zieloną a pomarańczową)
Skrajną formą ganguro są yamamby. Ich skóra nie jest pomarańczowa, lecz ciemnobrązowa. Włosy najczęściej są koloru platyny z kolorowymi pasemkami.
Makijaż zazwyczaj ma zadanie upiększać kobietę. W przypadku ganguro efekt jest odwrotny. Biała kredka na powieki, twarz wymalowana jasnym cieniem od łuku brwiowego aż po kości policzkowe, białe usta, sztuczne rzęsy, często przyklejane diamenciki w okolicach policzków. Wszystko to daje tzw. makijaż a'la panda. Narzuca się od razu pytanie: Czy one nie mają lustra?
Ganguro można spotkać głównie w dzielnicy Tokio, z której tej styl się wywodzi. Dziewczyny te często imprezują i bawią się w klubach. Nieodłącznym gadżetem każdej ganguro jest telefon komórkowy zdobiony naklejanymi zdjęciami (purikura) wykonywanymi w specjalnych automatach. Istnieją magazyny poświęcone temu stylowi jak np. EGG, z których dziewczyny mogą dowiedzieć się co aktualnie jest na topie.
Ganguro postrzegane są przez społeczeństwo jako głupie, wulgarne, hałaśliwe, "łatwe", nieprzyzwoite.
Najprawdopodobniej ganguro inspirują się trendami z zachodu a także popularną piosenkarką Namie Amuro, która wbrew wszystkim śpiewała po angielsku, miała blond włosy oraz robiła sobie tatuaże. Jest to także bunt przeciwko panującemu od lat kanonie piękna w Japonii oraz zniewoleniu kobiet. Ganguro swoim krzykliwym strojem pokazują, że są wolnymi kobietami, które same decydują o swoim wyglądzie i ciele.

Opinię co do wyglądu ganguro pozostawiam Wam XD

Szperając po youtubie natknęłam się na filmiki młodej Japonki o uroczym głosie i wyglądzie kojarzącym się z laleczką z porcelany. Na niektórych filmikach przypomina Magibon (dla nieznających jej tutaj link -klik-) lecz oprócz patrzenia się w kamerę prezentuje kostiumy np. Yuny z Final Fantasy czy japońskiej gejszy a także na prawdę dobrze śpiewa.
Poniżej znajdziecie "Suteki da Ne" z dziesiątej części FF oraz "Blue Bird" od Ikimono Gakari w wykonaniu Tinkerchel.



Gdy oglądam z nią filmiki coraz bardziej żałuję, że nie urodziłam się w Japonii. (T___T)'

MOON Kana to piosenkarka pochodząca z Tokio. Urodziła się 26 stycznia 1982 roku. Jak ogromne było moje zdziwienie gdy odjęłam 1982 od 2009. 27 lat! Jak dla mnie to wygląda na nastolatkę. Ale wracając do tematu Kana oprócz śpiewu zajmuje się projektowaniem ubrań i pluszaków (króliczki i pandy są najsłodsze! *_*) oraz pozowaniem do zdjęć.
Jeśli chodzi o muzykę to średnio mi się podoba. Niektóre kawałki są trochę za bardzo hm... psychodeliczne oraz słuchając jej piosenek mam wrażenie, że śpiewanie ją męczy xD Za to uwielbiam jej styl. Ubrania jakie projektuje są bardzo oryginalne ale równocześnie przeurocze. ^^ Sama Kana jest śliczna oraz nie boi się eksperymentować z kolorem włosów (blond, czerwone, zielone, różowe, jaskrawo żółte, niebieskie etc.). Napiszcie co sądzicie o jej stylu, a jeśli ktoś słyszał jej piosenki niech także się wypowie :3 A oto kilka jej fotek (miałam straszny problem, żeby wybrać tylko te ulubione):

Natknęłam się ostatnio na bardzo ciekawe filmiki. xD A zatem poznajcie ludzi z najbardziej zaraźliwym śmiechem na naszej planecie! A mianowicie: J-rockowców :D



Mnie osobiście śmiech Shou z Alice Nine zwalił z nóg XD Istny śmiech Gargamela! xd

Ostatnio udało mi się ściągnąć płytę Kanon Wakeshimy, która zadebiutowała w zeszłym roku piosenką Still Doll. Jest to wiolonczelistka i wokalistka, mająca zaledwie 19 lat ; od 3 roku życia gra na wiolonczeli. Jej produkcją zajmuje się znany pewnie wielu osobom Mana-sama. Kanon własną muzykę zaczęła pisać pod koniec szkoły średniej, jakiś czas potem spróbowała swoich sił w śpiewie. Poprzez muzykę zapragnęła wyrażać siebie.
Płyta Shinshoku Dolce to połączenie muzyki Neoclassical i Dark Ambient. Znajdują się na niej piosenki o tytułach:
1. sweet ticket
2. Shinku no Fatalism
3. Kagami
4. still doll (album ver.)
5. Maboroshi
6. ENNUI Kibun!
7. Suna no Oshiro
8. Monochrome frame
9. L'espoir ~Mahou no Akai Ito~
10. Kuroi Torikago
11. skip turn step
12. Shiroi Kokoro
13. sweet dreams
Mi osobiście do gustu najbardziej przypadło Shiroi Kokoro i L'espoir ~Mahou no Akai Ito~. Te piosenki są po prostu prześliczne. ^^ Polecam tą płytę wszystkim miłośnikom j-popu.

Obiecałam, że zamieszczę w tej notce podpisy pod zdjęcia azjatyckich gwiazd z poprzedniego wpisu. A więc tak:
1. Maki Horikita (aktorka i modelka) ; 2. Mao Inoue (aktorka); 3. Koike Teppei (aktor) ; 4. Hikaru Utada (wokalistka); 5. Masami Nagasawa (aktorka); 6. Jun Matsumoto (aktor i wokalista); 7. Hye-kyo Song (aktorka i modelka) ; 8. Ryo Nishikido (aktor i wokalista) ; 9. Hyde (wokalista) ; 10. Erika Toda (aktorka i modelka) ; 11. Aya Ueto (aktorka, modelka, piosenkarka) ; 12. Yamashita Tomohisa (aktor i wokalista) ; 13. Kai (perkusista i lider zespołu The GazettE); 14. Miyavi (wokalista, gitarzysta)

Natknęłam się na zdjęcia gwiazd Azji za czasów młodości. Sprawdźcie, czy uda Wam się kogoś rozpoznać! Rozwiązanie umieszczę w następnej notce. Piszcie, kogo rozpoznaliście w komentarzach ^^

EDIT: *Podpowiedzi:
1 - Popularność przyniosła jej rola w serialu Hana zakari no kimi tachi he
2 - Zadebiutowała w serialu Kids War 2
3 - Jest aktorem urodzonym w Osakasayamie
4 - Jej album Ultra Blue sprzedał się w 500,317 egzemplarzach
5 - Jest aktorką urodzoną w Iwacie, w prefekturze Shizuoka
6 - Jest najmłodszym członkiem boysbandu Arashi
7 - Jest Koreanką. Jej nazwisko w języku angielskim oznacza 'piosenka'
8 - Aktor, wokalista oraz członek zespołu NEWS
9 - Wokalista. Skomponował muzykę do Final Fantasy: The Spirits Within
10 - Kojarzona jest głównie z rolą Misy Amane
11 - Karierę aktorską rozpoczęłą w 1999 roku, w filmie "Murderer - killer of paraiso"
12 - Często nazywany jest 'Pi-chan'
13 - Perkusista i lider znanego zespołu j-rockowego
14 - Pocałował Gackt'a na kocercie S.K.I.N. XD

Teraz powinno być łatwiej, bo wystarczy wpisać niektóre słowa kluczowe w Google, i już |D

Nareszcie się tu urządziłam! ^^ To mój pierwszy blog na Bloblo. Będzie on głównie poświęcony mojemu uwielbieniu dla Japonii XD Postaram się dodawać wpisy, gdy tylko wynajdę jakiś ciekawy temat. Zatem w tej notce chciałabym opisać to na punkcie czego mam świra od jakiegoś czasu ;] A są to j-dramy.

Podczas ferii świątecznych postanowiłam obejrzeć jakiś japoński serial. Padło na 1 Litre of Tears. Drama opowiada o młodej dziewczynie, Ayi Ikeuchi, która zapada na bardzo rzadką chorobę, ataksję rdzeniowo-móżdżkową. Powoli traci zdolność chodzenia i chwytania różnych przedmiotów. Jednak decyduje się nie załamywać. Walczy z chorobą, uczęszcza na rehabilitacje oraz stara się żyć jak dawniej. Może liczyć na wsparcie ze strony rodziny i przyjaciół. Jednym z najciekawszych wątków jest przyjaźń (lub coś więcej) między Ayą a jej nowo poznanym kolegą.
Seria ta jest bardzo wzruszająca. Straciłam rachubę nad tym ile razy się popłakałam. Warto wspomnieć, że drama powstała na podstawie prawdziwej historii. W głównych rolach wystąpili Erika Sawajiri i Ryo Nishikido. Polecam! ^^



1 Litre of Tears jest dostępne z angielskimi napisami na stronie Mysoju.com